Jerome van der Schaar – tussen paard, plank en psyche
Ik ben Jerome van der Schaar (1970, Geldrop) — en ik heb nooit de behoefte gehad om “normaal” te doen. Normaal is al druk zat.
Mijn leven lijkt op een GPS die voortdurend “herberekenen…” zegt.
Van vliegtuigcharters naar paardenbakken, van epoxytafels naar boeken schrijven, het klinkt als drie carrières, maar voor mij is het één lange zoektocht naar echtheid.
Van zakenjets naar zuivere signalen
Jarenlang leefde ik in de wereld van exclusieve zakenjets, snelle auto’s en topmensen uit het internationale bedrijfsleven. Een wereld vol glitter, deals en constante snelheid. Indrukwekkend, zeker — maar ook uitputtend.
Wat ik daar wél aan overhield, is iets wat geen opleiding je leert: mensenkennis.
Als je jarenlang tussen CEO’s, piloten, ondernemers en perfectionisten beweegt, leer je razendsnel lezen tussen de regels. Bij een eerste ontmoeting weet ik meestal al wie ik voor me heb, niet op basis van woorden, maar van houding, energie en gedrag.
Hoog vliegen was mooi, maar vroeg of laat moet je weer landen.
En mijn landing bracht me tussen de paarden, letterlijk.
Niet als hobby, maar als manier om weer contact te maken met wat écht is.
Coachen zonder omwegen
Hoofdpijn kun je bestrijden met een aspirine.
Maar de echte vraag is: waar komt die hoofdpijn vandaan?
Dat is precies hoe ik werk.
Ik luister niet alleen naar wat iemand zegt, maar vooral naar wat er achter de woorden zit. Ik zoek naar de oorzaak, niet naar het pleistertje op het symptoom.
Ik draai niet om de hete brij heen en ik gebruik geen wollige taal.
Soms is het confronterend, soms ongemakkelijk, maar altijd eerlijk.
Niet iedereen vindt dat prettig, maar je weet wél waar je aan toe bent.
Bij Walk The Horse laat ik mensen ervaren wat ik zelf leerde:
paarden liegen niet, mensen vaak wel, meestal zonder dat ze het doorhebben.
Een paard reageert puur op energie, intentie en eerlijkheid. Geen masker, geen toneel, geen bullshit.
Alleen wie echt aanwezig is, wordt gehoord.
Het is eerlijk, het is rauw en het werkt verdomd goed.
Van paarden naar planken
Naast coach ben ik ook maker. Onder de naam EpoxyJunky bouw ik tafels van hout, staal en epoxy wat ik zelf functionele kunst noem. Stukken met karakter: glanzend, eigenwijs en met een hoek af. Net als ik.
En dan nog de boeken
Schrijven is mijn manier om stil te staan bij alles wat ik meemaak.
- De Avonturen van Mevrouw Dikstaart – een kattenverhaal met meer ziel dan sommige mensen.
- Witte Wel, Witte Nie – mijn ode aan taal, logica en Brabantse zelfspot.
- En een epoxyboek vol inspiratie, want schoonheid zit niet in perfectie, maar in de barst waar het licht doorheen schijnt.
Leven op mijn manier
Ik ben niet van de standaardpaden.
Ik combineer paarden en psychologie, hout en humor, chaos en creativiteit.
Noem het werk, noem het therapie – voor mij is het gewoon leven, op mijn manier.
